بخش سوم
سیستم شناسایی، ارزیابی و کدهای تست کنترل کیفی
در هر سیستم صنعتی به ویژه مجتمع‌های عظیم فولادسازی، توانایی شناسایی منحصربهفرد هر قطعه و رهگیری سوابق آن در طول چرخه حیات، یکی از ارکان اصلی کنترل کیفی مدرن محسوب می‌شود. بدون وجود یک کد شناسایی پایدار و منحصربهفرد بر روی قطعه، عملاً امکان ارتباط بین نتایج بازرسی، مشخصه فنی کالا، عملکرد فروشنده و سابقه مغایرت‌ها وجود نخواهد داشت. از این رو، حک کد شناسایی بر روی قطعات تأییدشده، اولین و مهم‌ترین گام در ایجاد قابلیت رهگیری کامل است. اما شناسایی قطعه به تنهایی کافی نیست؛ واحد کنترل کیفی نیازمند ابزارهای استانداردی برای ثبت نتایج بازرسی است که مهم‌ترین آنها چک لیست‌های کنترل کیفی می‌باشند. این چک لیست‌ها بر اساس مشخصه فنی هر کالا طراحی می‌شوند و تمامی پارامترهای قابل اندازه‌گیری، روش‌های آزمون، معیارهای پذیرش و رد، و فضای ثبت نتایج را شامل می‌گردند. با تکمیل چک لیست برای هر محموله، داده‌های خام کیفی جمع‌آوری می‌شوند که مبنای محاسبه نمره کیفی فروشندگان قرار می‌گیرند. نمره کیفی، ابزار کمی و عینی برای ارزیابی عملکرد تأمین‌کنندگان است و عواملی مانند درصد مغایرت، کیفیت بسته‌بندی، رعایت زمان تحویل و مستندات همراه کالا را پوشش می‌دهد. فروشندگان با نمره بالا در اولویت سفارشات بعدی قرار می‌گیرند و فروشندگان با نمره پایین مشمول اخطار یا حذف از لیست تأمین‌کنندگان معتبر خواهند شد. در نهایت، برای استانداردسازی فرآیندهای آزمون، انواع کدهای تست تعریف شده‌اند. هر کد تست نشان‌دهنده یک سطح یا روش خاص آزمون است؛ برای مثال کد تست ۰۲، کد تست ۰۵، کد تست ۰۳ و کد تست ۰۶ هر کدام بیانگر نوع متفاوتی از بازرسی (مانند تست ابعادی، تست غیرمخرب، تست عملکردی و تست ایمنی) می‌باشند. در این فصل، هر یک از این چهار مؤلفه
شامل حک کد شناسایی، چک لیست‌ها، نحوه محاسبه نمره کیفی و انواع کدهای تست به تفصیل تشریح خواهد شد
